Uwalnia się z nich rtęć. Ale spokojnie – można temu zaradzić.

Przez dekady tzw. „srebrne plomby”, czyli wypełnienia amalgamatowe, były standardem w leczeniu stomatologicznym. Trwałe, łatwo dostępne i tanie – stanowiły szybkie rozwiązanie dla milionów pacjentów. Ale dziś wiemy więcej. I choć na pierwszy rzut oka plomba wygląda niegroźnie, wewnątrz może kryć się coś bardzo szkodliwego: rtęć – jeden z najbardziej toksycznych pierwiastków dla układu nerwowego, odpornościowego i hormonalnego.

Czym są plomby amalgamatowe?

Plomba amalgamatowa to mieszanka:

• ok. 50% rtęci (Hg),
• oraz stopu srebra, cyny, cynku i miedzi.

Od dziesięcioleci stosowano je powszechnie, nie wiedząc (lub nie przyjmując do wiadomości), że amalgamat to trujący materiał dentystyczny, który w wyniku żucia, picia gorących napojów i zgrzytania zębami może uwalniać pary rtęci do organizmu.

Rtęć to neurotoksyna. Nawet w śladowych ilościach może prowadzić do:

• zaburzeń pamięci, depresji, lęków,
• przewlekłego zmęczenia, drżeń mięśni, problemów ze snem,
• zaburzeń hormonalnych (np. tarczycy),
• a nawet do zaburzeń autoimmunologicznych i przewlekłego stanu zapalnego.

Co więcej, pary rtęci mogą gromadzić się w tkankach przez lata – zwłaszcza w mózgu, nerkach, wątrobie i układzie limfatycznym.

Co mówią badania?

• Badania opublikowane w „Journal of Neurotoxicology” wykazały, że osoby z większą liczbą plomb amalgamatowych miały wyższy poziom rtęci w moczu i krwi.
• W 2011 roku Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) przyznała, że „amalgamat dentystyczny jest głównym źródłem ekspozycji na rtęć u ogółu ludności”.
• W Unii Europejskiej od 2018 roku zakazano używania amalgamatu u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących.

Czy trzeba natychmiast usuwać plomby amalgamatowe?

Nie każda osoba z plombą amalgamatową musi natychmiast biec do dentysty. Jednak świadoma decyzja o ich usunięciu w odpowiedni sposób i we właściwym momencie może pomóc uniknąć poważnych konsekwencji zdrowotnych.

UWAGA: Usuwanie amalgamatu „na szybko” i bez odpowiednich środków ostrożności może pogorszyć sytuację – uwalniając jeszcze więcej rtęci.

Krok po kroku: Co robić, jeśli masz srebrne plomby?

1. Nie panikuj.

Wiedza to pierwszy krok. Uświadomienie sobie zagrożenia może prowadzić do bezpiecznego działania, a nie do nerwowych decyzji.

2. Znajdź dentystę biologicznego lub specjalistę od usuwania amalgamatu.

W wielu krajach (w tym w Polsce) istnieją kliniki stosujące tzw. procedurę SMART:

• ssanie oparów rtęci,
• osłona twarzy pacjenta i lekarza,
• systemy filtrujące powietrze,
• maski z aktywnym węglem,
• natychmiastowe wypłukiwanie resztek amalgamatu.

3. Wzmocnij organizm przed i po usuwaniu.

Zanim usuniesz wypełnienie:

• zadbaj o detoksykację wątroby i jelit (np. ostropest plamisty, chlorella, glutation),
• uzupełnij selen, cynk, witaminę C i B-complex.

4. Rozważ chelatację – naturalną lub medyczną.

Po usunięciu plomb warto wspomóc usuwanie pozostałości rtęci z tkanek.
Naturalne chelatory:

• chlorella (alga wiążąca metale ciężkie),
• spirulina,
• kolendra (cilantro) – wspomaga mobilizację rtęci z mózgu,
• czosnek, cebula, kurkuma, zielona herbata,
• witamina C i glutation.

Chelatacja medyczna (np. z użyciem DMPS lub DMSA) powinna być prowadzona przez doświadczonego lekarza.

Czym zastąpić plomby amalgamatowe?

Dziś dostępne są nowoczesne, bezpieczne wypełnienia:

• kompozytowe (żywice światłoutwardzalne),
• porcelanowe,
• ceramiczne,
• biokompatybilne wypełnienia na bazie szkła lub wapnia.

Wsparcie po amalgamacie

Codzienne rytuały oczyszczające:

• szklanka ciepłej wody z cytryną i kurkumą rano,
• napar z czystka lub pokrzywy,
• sauny, gorące kąpiele z solą Epsom (siarczan magnezu),
• olej kokosowy do ssania (tzw. oil pulling) – 15 minut rano.

Plomby amalgamatowe, choć przez dekady powszechnie stosowane, dziś uznawane są za potencjalne źródło rtęci i związanych z nią problemów zdrowotnych. Nie musisz wpadać w panikę, ale warto podjąć świadome i bezpieczne kroki, by:

• usunąć wypełnienia we właściwy sposób,
• odtruć organizm naturalnymi metodami,
• wesprzeć regenerację układu nerwowego i hormonalnego.

Redakcja