W świecie zdominowanym przez syntetyczne leki i medycynę interwencyjną, coraz więcej osób sięga po mądrość dawnych mistrzów i świętych zielarek. Jedną z nich była benedyktyńska mniszka i uzdrowicielka – święta Hildegarda z Bingen, która już w XII wieku opisała setki naturalnych sposobów leczenia chorób. Wśród jej najbardziej cenionych środków był galgant – zioło, które nazwała „ognistym lekarstwem dla serca” i które dziś, po wiekach zapomnienia, powraca jako naturalne remedium na wiele schorzeń.

Czym jest galgant?

Galgant (łac. Alpinia officinarum), znany również jako galangal, to roślina z rodziny imbirowatych. Pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej – szczególnie z Chin i Malezji – i już od czasów starożytnych używana była zarówno jako przyprawa, jak i silne zioło lecznicze.

Wyglądem przypomina imbir – ma bulwiasty kłącze, o intensywnym, lekko piekącym i korzennym smaku. Jednak pod względem działania galgant różni się znacząco od swojego bardziej znanego kuzyna.

Św. Hildegarda o galgancie

Święta Hildegarda w swoich dziełach – szczególnie w księdze Physica – pisała o galgancie jako o „ciepłym” ziele, które „rozgrzewa człowieka od środka, usuwa martwotę i przywraca życie sercu”. Uważała go za jeden z najważniejszych środków na dolegliwości serca, krążenia, osłabienia oraz stany lękowe i nerwicowe. Dla niej galgant nie był tylko lekiem ciała, ale także lekiem duszy – wzmacniającym odwagę, jasność umysłu i radość życia.

Lecznicze właściwości galgantu

Choć intuicja św. Hildegardy była genialna, to współczesna nauka również potwierdza skuteczność galgantu w wielu obszarach:

Wzmacnianie serca i poprawa krążenia

Galgant działa jak naturalny tonik serca. Rozszerza naczynia krwionośne, poprawia przepływ krwi i wspomaga ukrwienie mięśnia sercowego. W niemieckiej medycynie naturalnej od wieków podaje się go osobom z dławicą piersiową, palpitacjami serca, osłabieniem krążenia i uczuciem „zimnych rąk i nóg”.

Św. Hildegarda pisała:

„Kto czuje się słaby i ma ciężar na sercu, niech zje galgantu, a odzyska siłę.”

Naturalny środek przeciwbólowy

Dzięki zawartości gingerolu i galangolu, galgant wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Pomaga przy:

• bólach głowy (szczególnie napięciowych),
• migrenach,
• bólu stawów i reumatyzmie,
• bólach menstruacyjnych.

Można z niego przygotować herbatki przeciwbólowe lub nalewki.

Pomoc w trawieniu i problemach żołądkowych

Galgant wspomaga trawienie, działa rozkurczowo i przeciw wzdęciom. Wspiera wydzielanie soków trawiennych, łagodzi uczucie pełności, pomaga w niestrawności, zgadze i nudnościach.

Jest idealny jako przyprawa do ciężkostrawnych potraw – nie tylko dla smaku, ale i zdrowia.

Działanie przeciwdrobnoustrojowe

Ekstrakty z galgantu wykazują silne działanie przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i antybakteryjne. Dlatego warto go stosować wspomagająco przy:

• infekcjach wirusowych (grypa, przeziębienie),
• bakteryjnych infekcjach dróg oddechowych,
• stanach zapalnych jamy ustnej (np. afty, angina),
• infekcjach układu pokarmowego.

Wspomaganie przy stanach nerwicowych i stresie

W medycynie św. Hildegardy galgant był też uważany za „zioło odwagi i siły psychicznej”. Wzmacniał osoby słabe, przygnębione, z lękami i poczuciem niemocy. Współcześnie wiadomo, że związki zawarte w galgancie działają neuroprotekcyjnie – chronią układ nerwowy i mogą wspomagać leczenie depresji, nerwicy i przewlekłego stresu.

Jak stosować galgant?

Galgant można przyjmować w różnych formach:

W proszku

Najbardziej uniwersalna forma – można dodać do miodu, zupy, herbaty, a nawet posypać kromkę chleba z masłem. Św. Hildegarda zalecała pół łyżeczki proszku 2–3 razy dziennie.

W nalewce lub kroplach

Ekstrakt alkoholowy galgantu stosuje się jako naturalny środek na serce i nerwy. Do kupienia w sklepach z medycyną św. Hildegardy.

W herbacie

Z łyżeczki galgantu zalanego wrzątkiem przygotowuje się rozgrzewający napar. Doskonały przy przeziębieniu, osłabieniu i bólu żołądka.

Jako przyprawa

Nadaje daniom egzotyczny, korzenny aromat. Idealny do potraw azjatyckich, zup, sosów, ryżu, gulaszu.

Czy galgant ma skutki uboczne?

To zioło uznawane za bezpieczne, ale:

• w ciąży i podczas karmienia należy skonsultować się z lekarzem lub zielarzem,
• nie zaleca się przekraczania dziennych dawek, ponieważ może działać drażniąco na żołądek w zbyt dużych ilościach.

Ciekawostki o galgancie

• W średniowieczu galgant był droższy niż pieprz.
• W Chinach stosuje się go od ponad 3000 lat w medycynie ludowej.
• Galgant bywa nazywany „tajskim żeń-szeniem” – ze względu na działanie energetyzujące.
• Niemieccy lekarze św. Hildegardy do dziś przepisują galgant pacjentom z problemami sercowymi – jako naturalny zamiennik nitrogliceryny (podjęzykowo!).

Dlaczego warto mieć galgant w domu?

W czasach pełnych stresu, chorób cywilizacyjnych i pogarszającej się jakości żywności, galgant może być Twoim osobistym, naturalnym „lekiem ratunkowym”:

• Gdy boli serce.
• Gdy trzęsiesz się ze stresu.
• Gdy masz skurcz żołądka lub bóle stawów.
• Gdy czujesz, że wszystko Cię przerasta.

To jedno z tych ziół, które działa błyskawicznie, ale też wzmacnia organizm długofalowo – jakby „budziło wewnętrzny ogień”.

Galgant nie bez powodu był ukochanym zielem św. Hildegardy. Jego wszechstronność, siła działania i brak poważnych skutków ubocznych czynią z niego jedno z najcenniejszych ziół, które łączą dawną mądrość z nowoczesną nauką. Jeśli jeszcze go nie znasz – sięgnij po niego. Może okazać się dokładnie tym, czego potrzebujesz. Nie bez powodu św. Hildegarda pisała:

„Kto ma ciężar na sercu i traci siły, niech zje galgantu – a serce jego rozpromieni się na nowo.”

Redakcja

W USA „hildegardowe” produkty do nabycia tutaj