„To tylko jeden raz” – zaczyna się niewinnie, kończy dramatem

W świecie, w którym młodzi ludzie codziennie bombardowani są setkami bodźców, propozycji i pokus, granica między zabawą a tragedią bywa bardzo cienka. Jedną z największych pułapek XXI wieku są tzw. dopalacze – substancje psychoaktywne, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się „lżejszą” alternatywą dla narkotyków. W rzeczywistości są jednak czymś znacznie groźniejszym – bo ich działanie jest nieprzewidywalne, nieprzebadane i często nieodwracalne.

Co to są dopalacze?

Dopalacze to zbiorcze określenie dla substancji chemicznych o działaniu psychoaktywnym, które niekiedy próbują „ominąć” prawo, nie będąc formalnie sklasyfikowane jako narkotyki. Ich producenci stale zmieniają skład chemiczny, by nadążyć za przepisami, co sprawia, że każda dawka może być zupełnie inna – a przez to skrajnie niebezpieczna.

Nieprzewidywalność to największe zagrożenie

Podstawowy problem z dopalaczami? Nie masz pojęcia, co właśnie bierzesz.

• Nie wiesz, jaką ilość substancji aktywnej zawiera porcja.
• Nie wiesz, jakie są skutki uboczne.
• Nie wiesz, z czym została zmieszana – może z trutką na szczury, może z dopalaczem poprzedniej generacji, może z narkotykiem syntetycznym, który nie był nigdy testowany na ludziach.

Z jednej porcji możesz mieć zjazd jak po alkoholu. Z drugiej – halucynacje, paraliż, atak szału albo zatrzymanie akcji serca. Działanie dopalaczy często przypomina rosyjską ruletkę, tylko że zamiast pistoletu trzymasz w ręce z pozoru niewinny proszek, tabletkę, liquid czy kadzidełko.

Skutki fizyczne i psychiczne – dziś, jutro, na zawsze

Nieprzewidywalność dopalaczy nie dotyczy tylko rodzaju reakcji, ale też czasu ich wystąpienia. Działanie może się objawić po kilku minutach… albo po kilku godzinach. Może trwać kilkanaście minut… albo zniszczyć psychikę na całe życie.

Najczęstsze objawy po dopalaczach to:

• przyspieszona akcja serca, duszności
• drgawki, skurcze mięśni, problemy z mówieniem
• halucynacje, paranoje, agresja, autoagresja
• utrata świadomości, śpiączka, śmierć

Skutki długofalowe mogą być jeszcze bardziej przerażające:

• trwałe uszkodzenia mózgu
• stany lękowe i depresyjne
• psychozy
• trwałe problemy z pamięcią, uwagą, koncentracją
• uzależnienie, mimo jednorazowego użycia

„Mnie to nie dotyczy” – czyli największe kłamstwo

Jeśli myślisz: „to mnie nie spotka”, „znam swoje granice”, „przecież wszyscy to robią i żyją”, zatrzymaj się. Nie jesteś wyjątkiem.

Dopalacze zabrały już setki młodych osób – często takich, które miały dobre oceny, przyjaciół, pasje, rodziny. Czasem wystarczyła jedna próba. Jedna impreza. Jeden znajomy, który „polecił coś nowego”.

Rzeczywistość: dramat rodzin, pustka w oczach, szpitalne łóżka

W mediach od lat pojawiają się historie młodych ludzi, którzy po dopalaczach trafili do szpitali w stanie krytycznym, w śpiączce, z trwałymi uszkodzeniami mózgu. Niektórzy nie wrócili już nigdy – ani do życia, ani do świadomości. Rodziny tych osób mówią jednym głosem: gdyby można było cofnąć czas…

Ale nie można.

Co możesz zrobić jako młody człowiek?

1. Zrezygnuj z eksperymentów. To nie zabawa, to ryzyko, którego nie da się ocenić.
2. Miej odwagę powiedzieć „nie”. Nawet jeśli wszyscy wokół mówią „czemu nie spróbujesz?” – miej odwagę być tym, który myśli.
3. Rozmawiaj. Jeśli masz przyjaciela, który sięga po dopalacze – nie bądź obojętny. Czasem jedno słowo może komuś uratować życie.
4. Znajdź pomoc. Jeśli czujesz, że ciągnie Cię do takich eksperymentów – porozmawiaj z psychologiem, pedagogiem, terapeutą. Nie jesteś sam.

Dopalacze to nie „bezpieczniejsza wersja narkotyków”. To loteria z tragicznymi nagrodami. To eksperyment na żywym organizmie, często jednorazowy i nieodwracalny. Możesz stracić zdrowie, siebie, przyjaciół, marzenia, życie.

Nie przewidzisz działania dopalacza. Ale możesz przewidzieć konsekwencje.
Nie rób tego sobie. Ani tym, którzy Cię kochają.

Redakcja