Jeszcze kilkadziesiąt lat temu uchyłki jelita grubego uważano za przypadłość osób starszych. Dziś coraz częściej choroba uchyłkowa dotyka ludzi młodszych, a statystyki w Europie mówią już o tym, że nawet co trzecia osoba może być nią dotknięta. Mimo tak dużego zasięgu, wiele osób nie ma świadomości, czym są uchyłki, jak powstają i – co najważniejsze – jak zapobiegać ich groźnym powikłaniom.
Co to są uchyłki jelitowe?
Uchyłki to niewielkie uwypuklenia w ścianie jelita grubego, które powstają głównie w miejscach osłabionej tkanki mięśniowej. Zazwyczaj występują w esicy – końcowym odcinku okrężnicy. Ich powstawanie związane jest z nadmiernym ciśnieniem wewnątrz jelita, które z czasem wypycha cienką warstwę błony śluzowej przez otwory mięśniowe, tworząc tzw. kieszonki. Z czasem, w tych kieszonkach może zalegać treść pokarmowa, co prowadzi do stanu zapalnego, a nawet perforacji.
Skąd się biorą?
Główne przyczyny to:
- Dieta uboga w błonnik pokarmowy
- Brak aktywności fizycznej
- Przewlekłe zaparcia
- Nadużywanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ)
- Palenie tytoniu
- Nadwaga i otyłość
- Starzenie się organizmu
Szczególnym zagrożeniem są przewlekłe zaparcia – prowadzą do wzrostu ciśnienia w jelicie, a to toruje drogę do powstawania uchyłków.
Jakie są objawy?
Początkowo uchyłki nie dają żadnych dolegliwości. Niestety, przez długie lata mogą rozwijać się w ukryciu. Dopiero w bardziej zaawansowanym stadium pojawiają się objawy, które bywają mylące:
- Naprzemienne zaparcia i biegunki
- Uczucie pełności i wzdęcia
- Przeszywający ból w lewym dolnym kwadrancie brzucha
- Obecność świeżej krwi w stolcu (krwawienie z naczyń w obrębie uchyłków)
W poważniejszych przypadkach może dojść do:
- Silnych stanów zapalnych (zapalenie uchyłków)
- Perforacji jelita i zapalenia otrzewnej
- Zwężenia światła jelita
- Powstawania ropni
Każdy z tych powikłań może prowadzić do hospitalizacji, a nawet operacji ratującej życie.
Jak zapobiegać?
Podstawową formą profilaktyki jest zmiana stylu życia. Kluczowe znaczenie ma:
- Zwiększenie podaży błonnika pokarmowego – minimum 30 g dziennie. Znajdziesz go w:
- Warzywach: dynia, marchew, brokuły, buraki
- Owocach: jabłka, gruszki, morele, brzoskwinie, pomarańcze
- Roślinach strączkowych i pełnoziarnistych produktach zbożowych
- Babce jajowatej (jako suplement diety)
- Prawidłowe nawodnienie – błonnik działa prawidłowo tylko w obecności odpowiedniej ilości płynów (co najmniej 2 litry dziennie).
- Regularna aktywność fizyczna – minimum 30 minut ruchu dziennie wspomaga perystaltykę jelit.
- Unikanie NLPZ i zamienników, które nie uszkadzają śluzówki jelit.
A co jeśli uchyłki już są?
W przypadku uchyłków bezobjawowych (tzw. uchyłkowatości), kluczowa jest profilaktyka wtórna – błonnik, płyny, ruch. Ale kiedy pojawiają się objawy, dieta musi być dostosowana:
- Dieta lekkostrawna z błonnikiem rozpuszczalnym: Gotowane warzywa (dynia, marchew, kalafior, ziemniaki), pieczone owoce, zupy kremy, puree, kasze.
- Unikanie błonnika nierozpuszczalnego w ostrych fazach (surowe warzywa, otręby).
Naturalne wsparcie i nowoczesna terapia
Oprócz diety coraz więcej badań potwierdza skuteczność składników takich jak:
- Maślan sodu – regeneruje nabłonek jelitowy i działa przeciwzapalnie.
- Probiotyki – stabilizują mikroflorę jelitową, ograniczają zaparcia i biegunki.
- Ekstrakt z kurkumy i kadzidłowca indyjskiego – działają przeciwzapalnie.
- Ryfaksymina (antybiotyk działający miejscowo w jelicie) + laktoferyna i arabinogalaktan – działają wspomagająco w stanach zapalnych.
Jak diagnozować?
Złotym standardem w diagnostyce powikłań uchyłków jest tomografia komputerowa jamy brzusznej. W łagodniejszych przypadkach stosuje się także kolonoskopię i USG jamy brzusznej.
Choroba uchyłkowa jelita grubego to poważny i coraz częstszy problem zdrowotny, którego nie wolno ignorować. Cicha obecność uchyłków może prowadzić do groźnych powikłań, ale dzięki odpowiedniej profilaktyce i szybkiej reakcji – można ich uniknąć. Wystarczy kilka zmian w diecie, więcej ruchu i uważność na sygnały wysyłane przez ciało.
Redakcja

0 komentarzy