„Toksyczna” prawda o zdrowiu XXI wieku

Nie oszukujmy się. To już nie są czasy, w których choroba przychodziła nagle i z wyraźnej przyczyny. Dziś chorujemy po cichu, powoli i systematycznie, a pierwszym miejscem, gdzie to widać, jest… krew. Bo krew nie kłamie. Krew pamięta wszystko. Pamięta, co jedliśmy. Pamięta, jakie leki braliśmy „na wszelki wypadek”. Pamięta, czym oddychaliśmy i jak długo żyliśmy w stresie. I coraz częściej pokazuje coś, czego nie powinno w niej być.

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu głównym problemem była anemia czy infekcja. Dziś lekarze i naukowcy mówią wprost: krew przeciętnego mieszkańca krajów rozwiniętych zawiera dziesiątki obcych substancji. Niektóre z nich zaburzają hormony, niszczą układ nerwowy, podsycają przewlekły stan zapalny, osłabiają odporność, zwiększają ryzyko nowotworów. I co najgorsze – nie dają jednoznacznych objawów. Człowiek „jakoś funkcjonuje”, aż pewnego dnia organizm mówi: dość.

Rtęć, ołów, kadm, arsen – to nie są problemy górników sprzed stu lat. To substancje, które regularnie wykrywa się we krwi zwykłych ludzi. Źródła Ryby i owoce morza, spaliny i smog, stare rury wodociągowe, dym papierosowy, zanieczyszczona gleba. Metale ciężkie nie są wydalane szybko. Potrafią krążyć we krwi, odkładać się w mózgu i wątrobie, powodując zaburzenia pamięci i koncentracji, drażliwość, lęk, stany depresyjne, przewlekłe zmęczenie, osłabienie odporności. To nie przypadek, że coraz więcej osób mówi: „Badania niby w normie a ja czuję się źle”.

Mikroplastik – nowy składnik krwi

To już nie teoria. To fakt potwierdzony badaniami: mikroplastik wykryto w ludzkiej krwi. Każdego dnia: pijemy go z wodą, zjadamy z jedzeniem pakowanym w plastik, wdychamy z powietrzem. Mikroplastik działa jak ciało obce, wywołując mikrozapalenia i ingerując w układ hormonalny. Naukowcy podejrzewają jego udział w chorobach autoimmunologicznych, problemach z płodnością, zaburzeniach tarczycy, chorobach serca. To cichy pasażer na gapę – niewidoczny, ale aktywny.

Leki we krwi – tabletkoza to już norma

Nigdy wcześniej ludzkość nie brała tylu leków przez tak długi czas. Przeciwbólowe, przeciwzapalne, uspokajające, nasenne, na żołądek, cholesterol, ciśnienie. Ich metabolity krążą we krwi non stop, obciążając wątrobę, nerki, układ nerwowy. Powstaje stan, który potocznie coraz częściej nazywa się tabletkozą – organizm przestaje funkcjonować bez farmakologicznego wsparcia, a naturalna regulacja biologiczna zostaje rozregulowana.

Cukier, insulina i stan zapalny

Przewlekle podwyższony poziom glukozy to nie tylko cukrzyca. To uszkodzenia naczyń krwionośnych, przyspieszone starzenie, stan zapalny „na niskim ogniu”. Krew osoby jedzącej nadmiar cukru staje się środowiskiem sprzyjającym chorobie.

Stres zapisany we krwi

Kortyzol i adrenalina utrzymujące się miesiącami niszczą odporność, podnoszą poziom cukru, zaburzają hormony, zwiększają ryzyko zawałów. Przewlekły stres dosłownie zmienia skład krwi.

Badania, które warto wykonać

Jeśli chcesz wiedzieć, co naprawdę masz we krwi, rozważ wykonanie następujących badań (najlepiej po konsultacji z lekarzem):

1. Metale ciężkie

• rtęć, ołów, kadm, arsen (krew lub mocz)

2. Markery stanu zapalnego

• CRP (wysokoczułe – hs-CRP)
• OB

3. Glukoza i insulina

• glukoza na czczo
• insulina na czczo
• HOMA-IR

4. Próby wątrobowe

• ALT, AST, ALP, GGTP
• bilirubina

5. Profil lipidowy

• cholesterol całkowity
• LDL, HDL
• trójglicerydy

6. Homocysteina

• marker uszkodzeń naczyń i ryzyka sercowo-naczyniowego

7. Ferrytyna

• nie tylko żelazo, ale też wskaźnik stanu zapalnego

8. Witamina D

• jej niedobór koreluje z wieloma chorobami przewlekłymi

9. Badania hormonalne (wg objawów)

• TSH, FT3, FT4
• kortyzol

Masz to we krwi. Pytanie brzmi: czy jeszcze masz nad tym kontrolę? Dzisiejszy świat sprawił, że toksyczna krew stała się normą, a zdrowa – wyjątkiem. Nie dlatego, że ludzie są słabsi. Dlatego, że środowisko, jedzenie i styl życia stały się wrogie biologii człowieka. Świadomość to pierwszy krok. Badania – drugi. Zmiana stylu życia – trzeci. Bo jeśli nie zaczniesz interesować się tym, co masz we krwi, prędzej czy później krew sama da o sobie znać. I zrobi to w sposób, którego nie da się już zignorować.

Redakcja