Są takie warzywa, które nie robią wielkiej kariery na naszych stołach, choć spokojnie mogłyby konkurować z najmodniejszymi „superfoods”. Karczoch jest właśnie jednym z nich. A szkoda, bo to warzywo ma w sobie pewną tajemnicę. Nie chodzi tylko o jego wygląd, przypominający roślinę z innej planety, ale o skład – zaskakująco bogaty i nietypowy. Najbardziej charakterystyczna jest cynaryna, związek, którego próżno szukać w większości innych produktów. To ona w dużej mierze odpowiada za lekko gorzkawy smak karczocha i jednocześnie za jego działanie na organizm. Obok niej pojawiają się kolejne substancje: kwas chlorogenowy, kawowy, luteolina, cynaropikryna – oznaczające jedno: silne wsparcie dla organizmu w świecie pełnym przeciążeń.

Karczoch działa trochę jak cichy mechanik naszego ciała, konsekwentnie poprawia to, co z czasem zaczyna się rozregulowywać. Szczególnie dobrze czuje się w roli opiekuna wątroby. To właśnie tutaj jego działanie jest najbardziej odczuwalne. Wątroba – organ, który pracuje bez przerwy, filtrując wszystko, co do nas trafia – bardzo lubi towarzystwo karczocha. Cynaryna wspiera produkcję żółci, usprawnia trawienie tłuszczów i pomaga pozbywać się tego, co niepotrzebne.

Ale karczoch nie zatrzymuje się na wątrobie. Jego działanie jest bardziej rozproszone. Wpływa na poziom tłuszczów we krwi, pomagając obniżać trójglicerydy. Działa łagodnie na poziom cukru, co może być istotne dla osób zmagających się z wahaniami glikemii. Wspiera też ciśnienie tętnicze. Nie można też pominąć jego działania przeciwutleniającego.

Ciekawym elementem jego składu jest również inulina – substancja, która odgrywa ogromną rolę w jelitach. To pożywka dla dobrych bakterii, które decydują o tym, jak trawimy, jak wchłaniamy składniki odżywcze, a nawet – jak działa nasz układ odpornościowy.

A przy tym wszystkim karczoch pozostaje warzywem zaskakująco lekkim. Niewiele kalorii, sporo błonnika, solidna porcja potasu, magnezu, witaminy C, K i folianów. Może właśnie dlatego karczoch tak dobrze wpisuje się w kuchnie południa Europy, gdzie jedzenie nie jest przypadkowe. A przecież wystarczy raz spróbować przygotować go w prosty sposób. Lekko podgotowany, skropiony oliwą, z dodatkiem ziół – zaczyna pokazywać swój charakter. Grillowany nabiera głębi i miękkości, które zaskakują tych, którzy spodziewali się czegoś twardego i włóknistego. W sałatkach dobrze łączy się z wyrazistymi dodatkami, przełamując ich ciężkość. Marynowany też smakuje całkiem nieźle. Jest jeszcze jedna forma – napar z liści karczocha. Lekko gorzki, jego delikatna gorycz pobudza organizm do działania.

Redakcja