Żyjemy w czasach, w których lodówka potrafi być pełna, a organizm… niedożywiony. To jedno z tych współczesnych paradoksów, które trudno uchwycić na pierwszy rzut oka. Bo przecież jedzenia nie brakuje. Wręcz przeciwnie – jest wszędzie, o każdej porze, w każdej formie. Można zjeść szybko, tanio, wygodnie i bez wysiłku. Problem w tym, że bardzo często to, co trafia na talerz, ma niewiele wspólnego z realnym odżywianiem.

Dzisiejsza dieta coraz częściej przypomina konstrukcję zbudowaną z kalorii, a nie ze składników, które coś w organizmie „robią”. Produkty wysoko przetworzone, pełne dodatków, oczyszczonych cukrów i wypełniaczy, powoli wypierają to, co kiedyś było podstawą jedzenia. Do tego dochodzi tempo życia – szybkie śniadanie, coś „na mieście”, przekąska zamiast obiadu, kolacja z pudełka. Niby jemy regularnie, a jednak coś zaczyna się rozjeżdżać.

I tu w całek tej historii pojawia się potas. To pierwiastek, bez którego organizm zaczyna działać jak źle nastrojony instrument. Statystyki są dość jednoznaczne – spożywamy go za mało. I to nie symbolicznie, tylko wyraźnie mniej, niż wynoszą nawet podstawowe zalecenia. Co ciekawe, coraz więcej badań sugeruje, że te „minimalne” wartości mogą być i tak zbyt zachowawcze, jeśli naprawdę zależy nam na zdrowiu, a nie tylko na unikaniu niedoboru.

Potas nie działa w sposób, który można poczuć od razu po jednym posiłku. Jego rola jest bardziej subtelna. To on pomaga regulować pracę mięśni, w tym najważniejszego z nich – serca. To on bierze udział w przewodzeniu impulsów nerwowych, wpływa na równowagę płynów w organizmie, a także współpracuje z sodem, tworząc układ, który decyduje o ciśnieniu krwi.

Kiedy zaczyna go brakować, organizm wysyła sygnały, które łatwo zignorować albo przypisać czemuś innemu. Skurcze mięśni, drętwienie kończyn, uczucie zmęczenia, problemy ze snem – brzmi znajomo? Do tego dochodzą rzeczy mniej uchwytne: spadek energii w ciągu dnia, trudność z koncentracją, a czasem nawet wrażenie, że ciało „nie nadąża”. Z czasem mogą pojawić się poważniejsze konsekwencje. To czynnik, który może dokładać swoją cegiełkę do rozwoju nadciśnienia, problemów z nerkami czy zaburzeń metabolicznych.

Najbardziej zaskakujące jest jednak to, jak łatwo można ten problem częściowo rozwiązać. Bo potas nie ukrywa się w egzotycznych suplementach ani drogich produktach. Jest w jedzeniu, które wielu z nas zna od dzieciństwa, tylko trochę o nim zapomnieliśmy. W warzywach, które kiedyś były codziennością, a dziś przegrywają z gotowymi daniami.

Ziemniaki, buraki, kapusta, rośliny strączkowe – to właśnie one dostarczają organizmowi potasu Podobnie owoce – banany, pomarańcze, kiwi czy nawet suszone morele potrafią znacząco podnieść dzienną podaż potasu. Do tego dochodzą produkty, które łatwo wpleść w codzienność: kasza gryczana, jogurt, pestki, orzechy, a nawet koncentrat pomidorowy, który w niewielkiej ilości wnosi więcej, niż można by przypuszczać.

Współczesne niedobory rzadko wynikają z braku jedzenia. One wynikają z braku jakości. Z przesunięcia akcentu z wartości odżywczej na wygodę, szybkość i smak, który ma być intensywny, ale niekoniecznie coś wnosić.

Redakcja